Potrafi tylko wyciągać pieniądze z portfela mojego syna! -"Anno, proszę, przyjmij Ilonę. Ona jest częścią naszej rodziny" - powiedział mój mąż.
- Dobrze, kochanie, zrobię co w mojej mocy. Po ślubie postanowiliśmy oddać nowożeńcom moje mieszkanie i przenieśliśmy się do wiejskiego domu. Synowa podziękowała mi ze łzami w oczach, mówiąc, że uratowałam jej życie.
Tego dnia zrozumiałam, dlaczego miałam takie zdanie o synowej: całe życie żyła biednie, nie była przyzwyczajona do luksusu.
Moje zdanie się zmieniło, pogodziłyśmy się i ze spokojną duszą wyjechałam z mężem na wieś. Kilka tygodni później postanowiłam odwiedzić nowożeńców.
Jakież było moje zdziwienie, gdy w kuchni mojego domu krzątała się swatka. Ale na tym się nie skończyło. Swatka wezwała mnie na rozmowę:
"Przyjechała do nas córka męża i zrobiła awanturę, co będzie jeść, a czego nie. A mój jeszcze płaci spore alimenty": nieprzyjemna historia
"3 tygodnie w domu dla osób starszych, pada deszcz, w sercu smutek. Córka cieszyła się, że sprzedała mój dom, ja tutaj sama na zawsze." Historia Lidii
"W pracy Anna biegała z prędkością światła. Najbardziej nieprzyjemnemu klientowi wylała spaghetti na głowę i zapytała o deser": historia kelnerki
„Najpierw zaprosiła mnie na wesele, posadziła obok szefa, a teraz się żali”: Moja przyjaciółka zniszczyła naszą przyjaźń
- "Nie wstyd ci? Twój syn i synowa mieszkają tu od prawie miesiąca, a ty wciąż nie przekazałeś im mieszkania".
-"Dlaczego miałbym?" "Dlaczego miałbym? Oni tu mieszkają. Zróbmy tak: ty przygotuj wszystkie dokumenty, a ja zapłacę za notariusza". -Jak to?
Czy nie robisz się trochę zarozumiały? Zapomniałeś, że wysłałeś mi swoją córkę bez posagu? Swatka ugryzła się w język, nic nie powiedziała tego wieczoru, ale martwiło mnie jedno: zachowanie mojego syna.
W milczeniu przytakiwał wszystkiemu, co mówiły jego żona i teściowa. W głębi serca wiedziałam, że wkrótce postawi mi ultimatum. Oczywiście nie chcę psuć relacji z nim, ale na pewno nie przekażę mieszkania synowej.