Do mnie zgłosiła się klientka, chciała kupić mieszkanie za 1 milion. Wyglądała na zamożną, więc nie miałem wątpliwości co do jej sytuacji finansowej.
Żebyście zrozumieli, oglądała mieszkanie przez 40 minut. Całkowicie puste trzy pokoje, bez mebli i sprzętu.
Upomniawszy się grzecznie, abym przysłał umowę i dokumenty do jej prawnika, a następnie ona wpłaci zadatek. Pieniądze chciała przekazać gotówką.
Cała nasza komunikacja odbywała się za pośrednictwem pewnego "prawnika". Ustalaliśmy z nim tekst umowy, miejsce i datę transakcji, wszystkie istotne kwestie. Zadatek otrzymaliśmy zgodnie z warunkami umowy, a pieniądze miały być przechowywane w bankowej skrytce.
Kilka dni przed transakcją wysłaliśmy klientce umowę najmu skrytki i opisaliśmy wszystkie warunki dostępu. Żadnych zastrzeżeń nie było. Prawnik nie odzywał się.
"Przyjechali rodzice męża, zamieszkali z nami "na naszych głowach i byli ze wszystkiego niezadowoleni. Szybko pokazałam im drzwi": historia dziewczyny
„Po ślubie mama zmieniła swój stosunek do mojej Anny, jakby była służącą. Uciekliśmy od nich. Do dziś ukrywam swój adres”: historia syna z Warszawy
"3 tygodnie w domu dla osób starszych, pada deszcz, w sercu smutek. Córka cieszyła się, że sprzedała mój dom, ja tutaj sama na zawsze." Historia Lidii
„Najpierw zaprosiła mnie na wesele, posadziła obok szefa, a teraz się żali”: Moja przyjaciółka zniszczyła naszą przyjaźń
Przed transakcją sprawdziłem dokumenty, podpisałem umowę najmu bezgotówkową i zacząłem czekać na tę panią. W skrócie, spóźniła się o godzinę.
Powiedziałem, że wszystko jest gotowe z mojej strony, teraz trzeba się upewnić, że pieniądze są na miejscu. Jej oczy okrążyły się, i zaczęła krzyczeć, oskarżając mnie o brak zaufania.
Zdobyłem wrażenie, że kupująca nie do końca jest zdrowa. Powinna była ufać bankowi, bo inaczej nie da się osiągnąć porozumienia. Oczywiście, transakcja nie doszła do skutku.
Ta pani jeszcze trzy razy do mnie dzwoniła i nalegała na transakcję z opłatą po rejestracji. Innymi słowy, najpierw odbywa się rejestracja państwowa, a potem ona płaci za zakup. Po każdym odmowie musiałem wysłuchać tonę obelg skierowanych przeciwko mnie.
Pewnie nie miała całej sumy na zakup, a może po prostu nudziło jej się życie.
W zasadzie nie mam nic przeciwko otrzymywaniu pieniędzy po rejestracji państwowej, ale powinny być one przechowywane w skrytce lub na koncie bankowym, a nie być w rękach kupującego. W takim przypadku sprzedający ryzykuje pozostaniem zarówno bez pieniędzy, jak i bez mieszkania.
Takie mam smutne doświadczenie - tylko czas i nerwy stracone na próżno.